
|
Klederdracht |

|
Door de Marker klederdracht, de manier van kleden, wordt iets uitgedrukt: Net als in de rest van Nederland verdween ook hier geleidelijk de klederdracht. De Marker klederdracht is gebaseerd op de mode in de 16e eeuw. Het mooist komt dat tot uiting in de kostuums voor bruid en bruidegom. Bij belangrijke kerkelijke gelegenheden zoals doop, belijdenis en avondmaal worden eveneens antieke kledingstukken gedragen. En dat gebeurt natuurlijk ook met Kerst, Pasen en Pinksteren. In de 16e en 17e eeuw werden kinderen gekleed op een manier die paste bij hun leeftijd en niet als kleine volwassenen. Op Marken droegen jongens tot hun zesde jaar rokken, maar er zijn duidelijke verschillen te zien tussen hun kleding en die van de meisjes. Na het zesde jaar veranderde de kleding van de jongens; de meisjes volgden twee jaar later. Ze werden dan niet meteen in volwassen kledij gestoken, maar droegen eerst enkele jaren een tussendracht. De Marker vrouwen en meisjes hebben alle kleding altijd zelf gemaakt. Ze versierden hun kleurige klederdracht rijkelijk met borduur- , stop- en sneewerk. Daarom verdraagt de kleding weinig sieraden. Wat er aan goud en zilver wordt gedragen, is vooral functioneel. De meeste klederdracht is nu nog te zien op Koninginnedag. Dan worden de bontgekleurde delen: van de dracht vervangen door gele en oranje tinten. |

|
Christelijke muziek-vereniging Juliana |